Και το πρώτο ταξίδι στην κόλαση της δικής μου πραγματικότητας ξεκινάει. Είμαι έτοιμος να γελοιοποιήσω όλα εκείνα τα ανθρωπάκια που αντικειμενικά στην εργασιακή μου ζωή αποδεικνύονται ιδιαίτερα χρήσιμα. Το ουίσκι που έχω δίπλα μου παραμένει μια ανέγγιχτη παρέα, όπως μια όμορφη γυναίκα που δεν έχεις το θάρρος ν ακουμπήσεις. Απλά υπάρχει. Ακούω τον πάγο να λιώνει...Κρακ... κρακ... Θυμίζει μικρά μικρά καρφάκια...
Καρφάκια... Που για να τους πω ένα "Μπράβο" ή που για να σιγουρεύσουνε τη θεσούλα τους τρέχουν για να δώσουν συναδέλφους τους. Ακόμα και φίλους τους. Δεν παραπονιέμαι. Το να έχεις τέτοιους ανθρώπους δίπλα σου είναι όπως τα σκουλίκια στα νεκροταφεία. Αηδιαστικά αλλά χρήσιμα. Δεν τα πατάω παρότι θα το θελα παθιασμένα να τα λιώσω... Όχι... Όχι...
Κάθε φορά που δήθεν τυχαία τους ξεφεύγει κάτι χαμογελάω και απλά δείχνω την εκτίμησή μου. Δεν ψεύδομαι, δεν υποκρίνομαι. Αλήθεια χαμογελάω με την κατάντια τους και την καλή μου τύχη... Με φτιάχνει η όλη φάση σαν το βρώμικο σεξ.
Οι άνθρωποι αυτοί όμως δεν είναι ούτε κακοί και κατά κύριο λόγο ούτε ηλίθιοι. Φοβισμένοι είναι η σωστή λέξη... Τους βλέπω να χαζογελάνε μεταξύ τους όταν νομίζουν οτι δε βλέπω, και σκέφτομαι...αυτός θα έρθει να μου θάψει τη διπλανή του. Η διπλανή του τον απέναντι και κάπως έτσι θα εξελιχθεί η ιστορία... Γελοιότης γελοιοτήτων...
Αυτά που λένε για τη σβάστικα ή για παρόμοια σύμβολα δεν ισχύουν εν έτη 2010. Το σύμβολο του τρόμου είναι η γραβάτα. Τη φοράς και κάνουν πέρα στο δρόμο, σε γλύφουν, στην πέφτουν, σε παρακαλάνε... (θα μιλήσουμε για όλα αυτά σε άλλη ανάρτηση). Κι ας νιώθεις ένας μαλάκας και μισός. Κι ας σε πνίγει το γαμημένο το ύφασμα. Και ας σκας μες στο κατακαλόκαιρο. Παρεκτρέπομαι. Τι γλώσσα είναι αυτή...πιπέρι...
Keep up the good work... ;)
Η 9η Κρίση
Πριν από 3 ημέρες
10 σχόλια:
Όλοι φοβισμένοι είναι. Συμφωνώ μαζί σου. Είναι φυσιολογικό... αλλά είναι και ακριβώς όπως το έθεσες. Αηδιαστικοί, αλλά χρήσιμοι. ;)
Καλό βράδυ φίλτατε...
Καλή σας νύχτα δεσποινίς Creep.
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΙ ΑΠΟ ΜΑΣ :) :) :)
Την καλησπέρα μου στην ροκ παρέα της μπλογκόσφαιρας... :)
Πολυ μ'αρεσε αυτο, οτι φοβουνται τη γραβατα. ατιμα υφασματα;]
Βλέπεις, εχουμε μαθει πως για να επιβιωσεις πρεπει να πατας επι πτωματων και το εφαρμοζουμε καθε μερα.
Ομορφο μπλογκ, και αυτο το κομματι του Beethoven μην το αλλαξεις.:)
ευχομαι καλο καλοκαιρι και καλη ξεκουραση
καλως σε βρηκα
φιλια πολλα :)
* με τον γυρισμο μου θα σε "διαβασω"
Σ ευχαριστώ Free Spirit... Ελπίζω να ξαναπεράσεις...
Καλά να περάσεις και συ Σκουλίκι. Ευχαριστώ. Καλό καλοκαίρι.
Δεν βλέπω νέα ανάρτηση και ανησυχώ...
:P
Ήμουν λίγο ως πολύ απασχολημένος.
Δημοσίευση σχολίου